Άνθρωποι φτιαγμένοι από παραμύθι.

Δεν ξέρεις αν είναι μεταλλαγμένες νεράιδες ή αν κάποια στιγμή απλά θα αποκαλυφθούν και θα πετάξουν μακριά.
Άνθρωποι φτιαγμένοι από ένα ρομαντισμό μιας άλλης εποχής, που μπλέκονται σε βαλτωμένες ζωές συνανθρώπων τους και ζουν για τη στιγμή που θα τους δουν να προχωράνε.

Δεν αγαπούν τα χρήματα. Ξέρουν ότι είναι ένα μέσο για να επιβιώνουν, αλλά στα δικά τους χέρια και μάτια παραμένουν κακόγουστα, παραλληλόγραμμα χαρτιά.

Δεν διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε διάσημους ή άσημους και η προσφορά τους δεν περιορίζεται στο τελικό αντάλλαγμα. Απλώνουν αβίαστα το χέρι τους σε όποιον το χρειαστεί, γιατί θεωρούν πως το να ζητάς βοήθεια χρειάζεται περισσότερο θάρρος από το να την προσφέρεις.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν πάνω τους δικαιολογίες. Θα είναι πλάι σου τη στιγμή που τους χρειάζεσαι, ακόμα κι αν οι συνθήκες τους είναι ακατάλληλες. Δεν έχουν χρόνο περισσότερο από τους υπόλοιπους. Μαγικά όμως βρίσκουν. Δημιουργούν.

Είναι καλοί ακροατές. Δίνουν προσοχή στο συνομιλητή τους σα να είναι ο μοναδικός επιζών του πλανήτη. Γιατί κάθε πληροφορία είναι σημαντική.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι γονείς των παιδιών τους και όλων των παιδιών που συναντάνε.

Γίνονται εύκολα φίλοι και συνεργάζονται με σεβασμό στους γύρω τους.

Κάποιοι από αυτούς περνάνε το χρόνο τους σε οίκους ευγηρίας. Κάποιοι άλλοι σε ιδρύματα. Κάποιοι είναι εθελοντές και κάποιοι άλλοι συνοδοιπόροι ανθρώπων με δυσκολίες.

Κάποιοι ζουν πιο συνηθισμένες ζωές. Αλλάζουν και βελτιώνουν το γύρω περιβάλλον τους, με τη σκέψη ότι αυτό θα εξαπλωθεί. Μοιράζονται αβίαστα τις ιδέες τους και δεν τους αφορά η εκμετάλλευση τους από άλλους. Μεταδίδουν με χαρά τις γνώσεις τους, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αγαπούν τις όμορφες λέξεις και τις επιλέγουν στο λόγο τους. Κινούνται σαν αερικά και προσκαλούν και τους άλλους στο χορό τους.

Όπως όμως και οι νεράιδες, αυτοί οι άνθρωποι επιλέγουν το τέλος.

Δίνουν άπειρες ευκαιρίες και υπομένουν καταστάσεις, αναμένοντας το τελικό πέταγμα των υπολοίπων. Αλλά δεν είναι όλοι έτοιμοι.

Κάπως έτσι αποχωρούν. Στο πέρασμά τους κάποιους τους έχουν βοηθήσει. Άλλους τους έχουν εμπνεύσει. Όλους όμως τους έχουν αγαπήσει.

Οι άνθρωποι αυτοί θα βρεθούν κάπου αλλού και θα ξεκινήσουν μια νέα ιστορία.

Θα φροντίσουν νέους ανθρώπους και θα δημιουργήσουν νέες καταστάσεις. Θα ενταχθούν σε νέες ομάδες και θα κάνουν αυτό το ένα πράγμα που έμαθαν τόσο καλά. "Θα απλώσουν γύρω τους την καλοσύνη, σα να είναι κομφετί".

Όσοι θα μείνουν πίσω θα επιβιώσουν.

Θα συνεχίσουν τη δική τους ζωή, χάνοντας όμως μια μοναδική ευκαιρία: Να τη ζήσουν παραμυθένια.

(εμπνευσμένη ιστορία από μια φράση)